Vanmorgen vroeg schrok ik wakker. Opeens realiseerde ik me, dat ik donderdag een referaat moet houden over Lucebert. Nu wist ik dat al een tijdje, maar opeens daagde het, dat ik daar alleen nog maar maandag, dinsdag en woensdag voor heb.Natuurlijk, dat gaat best goed komen, maar toch de schrik schoot me door het lijf.
Er is maar één ding dat je in zo'n geval kunt doen en dat is wérken.Draken moet je nu eenmaal te lijf gaan, negeren helpt niet. Dus ging ik achter mijn computer zitten. Ik las en schreef en bouwde zo aan mijn referaat.
Ergens halverwege de middag begon de buikpijn langzaam af te nemen.
Toen ging de telefoon.
Het was A, mijn werkgever. Ze zei "er is goed nieuws en slecht nieuws. Wat wil je eerst horen?"
Ik vind dat altijd een moeilijke vraag. Een mens is van nature geneigd het goede eerst te willen horen, omdat het goede het leukste is. Maar, bedacht ik me, je kunt beter het slechte eerst horen. Dan heb je het goede nog om je te troosten en je bent er meteen doorheen. Zoals je een pleister ook in één keer afrukken moet.
Maar, dat doe ik eigenlijk nooit. Ik peuter pleisters altijd zachtjes, dat vind ik veel beter.
Gespaard worden is alleen niet altijd het beste. Ik wil altijd weten waar ik aan toe ben, wil niets vermijden. Dus ik besloot me volwassen te gedragen.
"Doe het slechte maar eerst" zei ik ferm en stoer.
Nu moet u weten, dat ik een paniekvogel ben in het diepst van mijn gedachten, en zeker op dagen dat ik veel stress heb. Als u tegen mij slecht nieuws zegt dan zie ik de vreselijkste dingen voor me. Ik dacht nu aan tandartsen,overstromingen, ontslag of een derde wereldoorlog.
Maar het werd nog erger.
" Je hebt een grote fout gemaakt bij bedrijf X" zei Avril. Ik voelde me alsof ik keihard uitgleed.
Mijn spieren verslapten.
Ik geef sinds kort een cursus bij bedrijf X, vind dat heel spannend.
Wat vreselijk, een grote fout! Dit was mijn grootste nachtmerrie, maar dan echt.
"Wat dan?" vroeg ik, terwijl ik me wederom schrap zette. Ik was een meisje van stavast, ik zou het de mens en de wereld bewijzen.
"Je hebt te goed les gegeven. Ze willen dat je er vaker trainingen gaat geven"
Kort daarop klonk haar rokerige lach.
De grapjas.
Och, op zo'n manier wil ik best om de tuin geleid worden.
Altijd fijn om de betrekkelijkheid van stress even te bemerken.
Leiden is een heerlijke stad om in te wonen. Hip zijn we niet, dat is waar, maar het is gezellig en prettig hier. Een oude stad is het, en alles blijft hier jarenlang hetzelfde. Het is een traditionele, ietwat conservatieve stad. Als er al een modieuze incrowd is, dan bestaat hij uit schrijvers en wetenschappers. Je vindt hier bar weinig acteurs en modellen. Er zijn wel kunstenaars maar die stellen zich niet aan, ze maken ook vaak praktische dingen in plaats van "installaties".
Omdat we ons midden in de randstad bevinden én omdat we een moderne universiteitsstad zijn, komen er natuurlijk wel eens Bekende Nederlanders in het wild voor. Laatst wandelde ik van faculteit naar Breestraat en kwam in die vijf minuten Frits van Oostrom, Elco Brinkman en Jochem Myer tegen. Maar in Leiden blijven we daar heel gewoon onder, geen hysterische toestanden. Sterker nog: meestal vallen de BN'ers nauwelijks op, hier aan de Rijn. In Leiden kun je nog over straat. Vele hoge bomen gaan lekker in Leiden uit als ze even niet gezien willen worden. De Leienaren zien het, en doen er verder het zwijgen toe.
Behalve als het Georgina betreft, blijkbaar. Zaterdag werd zij gesignaleerd in de Burcht. Dat niet alleen, ze werd kússend gesignaleerd in de Burcht en niet met manlief, maar met iemand anders.
Een omstander bedacht zich geen moment en greep zijn mobiele telefoon om het te filmen. "Ik zag direct dat het Georgina was. Ze was duidelijk erg gecharmeerd van de man, want ze kroop bijna in hem. Vrij snel waren ze ook minutenlang hevig aan het tongzoenen", vertelde hij in RTL Boulevard. Zoiets kun je best uitzenden, volgens Albert Verlinde. "We waren er zelfs bij toen ze scans van haar borsten liet maken, hoe persoonlijk wil je het hebben?" vroeg hij retorisch.
Heel Nederland valt over Georgina heen. Tja, het is natuurlijk een beetje dom van Georgina om zo openlijk vreemd te gaan.
De Burcht is een goed verlichte, zeer druk bezochte kroeg. Goed, ze hoefde er geen hippe mensen te verwachten, 80% van de bezoekers wist waarschijnlijk niet eens wie ze was. RTL Boulevard had het over "een café voor zuipende boekenwurmen" en dat is enorm treffend geformuleerd. En ik kan het weten, want ik ben er zelf wekelijks te vinden. Maar Georgina had kunnen verwachten dat er ergens ratten van de pers zouden zitten die iets konden gaan doen met die informatie. Want als je in het openbaar met iemand zoent, als Bekende Nederlander, dan heeft men blijkbaar direct het recht je te filmen.
Begrijp me goed, ik heb geen goed woord over voor vreemdgangers. En ik ben ook niet bepaald fan van Georgina. Daar gaat het ook helemaal niet om.
Maar wat ik typisch vind, is dat ik nog niemand heb gehoord over de filmende omstander.
Men gaat aan hem voorbij.
Vreemd eigenlijk, want het is toch eigenlijk best stijlloos om zulke beelden zomaar naar een roddelprogramma te zenden?
Of ben ik nou zo onnozel? Dat kan natuurlijk ook.
