Geschat
" Ja, dames, willen jullie bij die bank verzamelen. Bij die BANK. Anders lopen we allemaal weer door elkaar en dat schiet niet op" riep een vrouw.
Een heerlijke middag was het. De zon scheen krachtig. Mijn collega's en ik hadden geluncht in de zon en we wandelden terug naar onze werkplek, met een mix van tegenzin en opgedane energie. Toen we opeens die stem hoorden, die zich in onze oren vastboorde. Ze bleef maar doorgaan.
We werken in een museum. We zijn dus gewend aan schoolklassen en roepende docenten. Dus zijn we gedreven geraakt in het negeren van dit soort oproepen. Nooit voor ons bedoeld immers.
Maar nu was het zo hardnekkig, dat ik besloot om te kijken.
"Oh jullie horen niet bij de groep?" de vrouw was nog altijd geprikkeld. Dat zet je niet zomaar uit.
" Nee, we werken hier" zei ik " voor hoe oud hield u ons eigenlijk?" vroeg ik nieuwsgierig.
" Ik ben hier met een groep die ik niet ken. Ze zijn 18, 20 ofzo. Net als jullie"
" U maakt mijn dag" zei ik.
…maar toen je 18 was wilde je absoluut niet jonger geschat worden! (ik dan) Ben zelf onlangs in de fase gekomen waarin ik het opeens best leuk vind om jonger geschat te worden :)