2 werelden
Dinsdag 18 April 2006 at 12:25 pm. Gebruikte Tags: heimwee, leiden, moeder, ouders, platteland, stad, zeeland
Het verbaast me hoe makkelijk ik overga tot de orde van de stad. Zo'n anderhalf uur nadat ik aankwam in Leiden, fiets ik alweer door haar drukke straten vol fietsers en touristen alsof ik dagenlang niets anders heb gedaan.
Mijn gedacht is meteen weer op het leven hier gericht; op referaten, activiteiten, afspraken en of ik mijn fietslichtjes wel bij me heb, en wanneer ik boodschappen zal doen.
Als ik hier fiets ben ik meteen weer een studente, een inwoner van Holland, een randstedeling.
Maar schijn bedriegt.
Een stukje van mijn hart ligt nog in Zeeland. Al reis je per raket, de ziel komt altijd te voet.
In mijn hoofd nog vlagen van het land, van de geuren die anders zijn, de taal, en de mensen.
Het is geen heimwee, het is een patstelling die af en toe opspeelt.
Enerzijds het verlangen daar te zijn, dichtbij mijn ouders, in het prachtige landschap, mijn vrienden daar, de wegen die ik ken.
En anderzijds het weten dat ik hier moet zijn, voor mijn vrienden en vriendinnen, mijn toekomst, de studie, het werk, de ontwikkeling etc.
Er is goed te leven met dit gevoel. Ik ben niet verscheurd.
Ik ben hier gelukkig. Ik heb het naar mijn zin.
Geniet van het comfort, de universiteit en de winkels en de evenementen en de feesten binnen handbereik.
Ik geniet het meest nog van de sfeer, van het feit dat er meer kan.
Dat je zomaar een kleine voorstelling kunt spelen met David, als je dat wil.
Dat je fladderjurken kunt dragen zonder nagekeken te worden.
Dat je niet raar wordt aangekeken als je verder denkt, dat het niet stom is om slim te zijn.
Het mooie is: ik hoef niet te kiezen.
Het is maar 2 uur treinen weg.
Als ik wil, ga ik erheen. Dan loop ik langs de dijken, en snuif ik de geur van Zeeland op.
Dan drink ik Jupiler met de Zeeuwse vrienden.
En als ik wil ben ik hier, en dompel ik me onder in het leven van een studente in Leiden.
Dat kan beiden, en zo heb ik het beste van twee werelden.
En nog een beetje heimwee en melancholie en verlangen ook ...
Wat kan ik me nog meer wensen?
drie reacties
Op zo’n moment niks, denk ik.
Esther (URL) - 18-04-’06 22:24