Reiger (2)
Zondag 14 Augustus 2011 at 11:59 am.
Toen ik mijn moeder verzorgde op haar sterfbed, had ze hallucinaties. "De boekenkast valt om!” riep ze dan plots.Ik zat naast haar bed en depte met een doekje haar gezicht, van ziek zijn ga je heel erg zweten.
Op een gegeven moment zei ze “kijk een reiger”.
Ik ging er eigenlijk van uit dat het een hallucinatie zou zijn. Maar toen ik mijn ogen opsloeg, keek ik inderdaad in de blauwe ogen van een enorme reiger die op het terras stond. Hij keek nieuwsgierig door het grote raam naar binnen.
“Verdomd, een reiger“ zei ik dommig.
“ En ik zag hem het eerst”zei ze trots.
In april, twee jaar later, stond ik in de Jacob Mosselstraat in Den Haag weer oog in oog met een nieuwsgierige reiger. En van de week dus weer, in Amsterdam, na een sollicitatiegesprek. Ze kijken me echt heel indringend aan en volgen me als ik voorbij loop. Ik was helemaal alleen, dus niemand anders zag het.
We hebben afgesproken dat ze een groet zou sturen als het kon. En, ik weet het. Dood is dood. Maar, ik heb zo toch het idee dat mijn moeder even knipoogt. En dat idee is verdomd fijn.
Geen reacties
