Herfstdag
Donderdag 20 Oktober 2011 at 10:03 pm.
Het is vreemd om te merken wat er gebeurt met de talen die je op school hebt geleerd. Frans lijkt wel aardig te zijn blijven hangen, maar het zit nauwelijks nog in mijn actieve geheugen. Engels is niet gek, maar soms schrik ik toch van wat er weggezakt is.
Maar wat er met mijn Duits gebeurd is, is een mysterie. Toen ik onlangs Duitse vrienden te logeren had, moesten we teruggrijpen naar Engels. Al die jaren Duitse woordjes stampen lijkt voor niets geweest te zijn. Of zou het ergens in mijn geheugen zitten, waar ik nu niet bijkan? Best kans. Als je een taal niet actief gebruikt, slijt hij af. Je hoort wel eens zeggen dat wat les en wat onderdompeling wonderen kunnen verrichten.
Wat ik gelukkig nog net wel kan, is genieten van een gedicht van Rilke. Als veertienjarige las ik het voor het eerst en ik vind het nog steeds heel mooi. Het gaat over een herfstdag. Eigenlijk is het een heel gek gedicht. Meestal peppen gedichten je op, sporen ze de lezer aan.Het is een verzuchting, een constatering. Wie nu geen huis heeft, gaat het niet meer bouwen. In de zomer moet je je huis bouwen. De zomer is de tijd om er voor te zorgen dat je in de herfst en winter niet alleen bent. Als dat niet lukt, dan rest je waken, lezen en brieven schrijven. En daarin moet je berusten.Dat is niet leuk, misschien, maar het is zoals het is. Het is een aanvaarding. Shit happens, maar je kan het hebben, zoiets. Ik hou daar wel van. Wat vind jij?
Geen reacties
