Poême
Zaterdag 22 Oktober 2011 at 7:55 pm. Gebruikte Tags: lijf, ontmoeting, parfum, poême
We hadden gezellig bij Festina Lente gezeten.Geertje en ik besloten te vertrekken. Ik pakte mijn tas in. "Eigenlijk," zei de ober die naar ons tafeltje kwam "ben ik wel blij dat jullie gaan. Het is misschien vreemd dat ik het zeg." Ik trok mijn wenkbrauwen op. "Pardon?" zei ik "Eén van jullie heeft Poême op, dat is het geurtje van mijn ex".
Ik bloosde zonder precies te weten waarom. " Ja, dat ben ik" zei ik. "Ik moet nu de hele tijd aan haar denken als ik langs jullie tafel loop" "Nou, " zei ik bij het weggaan, "dan hoop ik toch dat het ook leuke herinneringen bovenhaalt"
"Jawel" zei hij "maar toch, toch denk ik aan verdrietige dingen"
En dat terwijl ik eerder deze week ingehaald was door een hijgende dame die me gevraagd had: "Sorry hoor, mevrouw, dat ik uw zomaar aanspreek, maar, wat hebbu voor luchtje op? Het is heerlijk". Poême is een heftige lucht, dat weet ik. Het is zwaar, blijft lang hangen. Niet zo'n geurtje wat al weg is als je de deur uit stapt. Grappig, die reacties af en toe. Zelfs nonchalante obers blijven niet onberoerd, blijkbaar. Toch jammer dat hij aan zijn vervelende ex blijft denken, trouwens. Hij had er ook voor kunnen kiezen dat het voortaan de geur was van die aardige blonde dames met hun witte wijn aan tafel 74.
Tja.
Eén reactie
Oh ja, da’s een van mijn favorieten, naast Deep Red. Voel ik me altijd heerlijk bij en blijkbaar valt het goed te rijmen met mijn eigen geurtje ;)
Irene (URL) - 24-10-’11 13:37