Vaart
Maandag 31 Oktober 2011 at 11:49 am.
We komen tegelijkertijd aan. Ik zet mijn fiets op slot en loop naar de ingang. Boven in de kleedkamer leg ik mijn jas en mijn trui in een kluis, ik grijp mijn telefoon en mijn handdoek en ik ga de grote zaal in. Vervolgens ga ik op een crosstrainer staan om mezelf lekker af te draven.
Als ik dat twintig minuten heb gedaan, zie ik hem de zaal inkomen. Hij loopt mank. Zijn voet sleept een beetje. Hij maakt geen vaart. Als hij op een apparaat staat, gaat het zo langzaam dat je soms denkt dat hij niets doet. Hij maakt met alle dames een praatje. Zijn trui heeft hij om zijn nek geknoopt. Al het personeel van de sportschool, weet wie hij is.
Wie vaak op dezelfde tijd op dezelfde plek is, gaat mensen herkennen. Dat gebeurt in treinen, op de weg en in de sportschool. Er is de vreugdeloze grootmoeder en de vader met zijn slome zoon.
Maar wie mij het meest fascineert, is de oude meneer met de klompvoet. Hij maakt dat ik blij ben met mijn lichaam. dat alles doet wat het moet doen. En ik heb enorme bewondering voor hem. Als ik er een half uur over zou doen om binnen te komen, weet ik niet of ik nog naar de sportschool zou gaan.
Geen reacties
